Met samen bijna vijftig jaar ervaring binnen 't KON zijn zij twee vertrouwde gezichten van de Blaaskapel. Beiden bespelen een blaasinstrument, maar als je hen vraagt of ze zichzelf muzikant noemen, volgt er direct een bescheiden glimlach.
Hoe zijn jullie eigenlijk bij 't KON terechtgekomen?
"Dat ging heel spontaan," vertellen ze. "Het koor richtte 't KON op en er waren blazers nodig. Dan rol je er eigenlijk vanzelf in. En als muziek al in je gezin aanwezig is, wordt die stap nog kleiner. Dan is het niet zo vreemd dat je zelf ook een instrument oppakt."
Tijdens het gesprek blijft één vraag steeds terugkomen: wanneer ben je eigenlijk een muzikant? Voor de twee geïnterviewden is het antwoord niet zo vanzelfsprekend.
"Als iemand ons muzikanten noemt, vinden we dat eigenlijk nog steeds een groot woord. Muziek maken is hard werken. Naast de twee uur repetitie op donderdagavond moet er thuis nog behoorlijk gerepeteerd worden.
Brengt dat ook spanning met zich mee?
"Zeker. Je wilt graag goed voor de dag komen tijdens een optreden. Soms is het lastig om naast werk en andere verplichtingen voldoende tijd vrij te maken. Dat levert best weleens stress op. Maar plezier blijft het belangrijkste. Zonder plezier houd je dit nooit zo lang vol."
Dat ze al tientallen jaren spelen, betekent niet dat het vanzelf gaat.
"Nee hoor, ook na al die jaren blijft het oefenen, oefenen en nog eens oefenen."
Wat maakt dat jullie het al zo lang volhouden?
Daar hoeven ze niet lang over na te denken.
"Deze club voelt als een warme familie. Er is altijd gezelligheid, altijd belangstelling voor elkaar. In een tijd waarin iedereen druk is met zijn eigen leven, vinden wij hier juist verbondenheid."
“De donderdagavond is dan ook een vast onderdeel van de week.”
“Er wordt twee uur serieus muziek gemaakt. Natuurlijk is er ruimte voor een grapje en een gezellige pauze, maar er wordt ook echt gewerkt. En na afloop blijven we vaak nog even napraten met een drankje."
Van blaaskapel naar theaterorkest
De theatervoorstellingen van MTM, zoals Aarden, hebben de lat voor de muzikanten flink hoger gelegd.
"Als we terugkijken op de eerste producties, zien we hoeveel er veranderd is. Toen moest je ook goed spelen, maar de muziek was eenvoudiger en de verwachtingen lagen wat lager. Tegenwoordig is alles veel professioneler."
“Ondersteuning van ervaren muzikanten helpt daarbij. De muzikaliteit en inzet van Hans is een grote steun. Iedereen heeft zijn eigen partij en zijn eigen rol binnen het geheel.”
Toch blijven ze bescheiden.
"Wij zien onszelf nog steeds niet als echte muzikanten. Gelukkig hebben we binnen het KON mensen met diploma's en leden die al zestig jaar muziek maken. Voor hen is muziek echt een onderdeel van hun DNA. Die leven muziek."
Uitdagingen en plezier
De voorbereidingen voor een nieuwe theaterproductie vragen veel inzet.
"Er wordt met engelengeduld gerepeteerd. Alleen je eigen partij spelen is namelijk één ding, maar samen een sterk muzikaal geheel neerzetten vraagt veel meer."
“Bij een theaterproductie komt bovendien meer kijken dan alleen muziek maken. Het is ook een samenwerking met koor, combo en toneel.”
“De repetities liggen in de zomer enkele weken stil, maar dat betekent zeker dit jaar niet dat de instrumenten opgeborgen kunnen worden.”
Trots op het geheel
Waar zijn ze het meest trots op?
Op die vraag volgt een verrassend antwoord.
"Niet op onszelf. Alleen ben je maar één muzikant, samen vorm je een orkest. Dat is waar het om draait."
“We zijn er trots op om een onderdeel te mogen zijn van deze 5e theaterproductie.”
Tot slot willen ze nog één groep nadrukkelijk noemen.
"Wij zijn misschien 't KON en wij blazen de noten, maar onze partners en familie zijn minstens zo belangrijk. Zij steunen ons, denken mee en geven ons de ruimte om deze hobby uit te oefenen. Veel leden doen dit samen met hun partner. Ook dat maakt onze vereniging zo bijzonder."
Samen muziek maken, samen groeien en samen genieten. Dat is 't KON. 🎶
Reactie plaatsen
Reacties