Een ervaren theatermaker van 73 en een enthousiaste co-regisseur van 19. Opa Carel en kleinzoon Job maken een sterk en bijzonder duo. Carel maakt al sinds 1980 theater en is inmiddels voor de vijfde keer betrokken bij een productie van MTM. Voor Job, die op zijn vijftiende voor het eerst meedeed, is dit zijn eerste productie als co-regisseur. Ze vullen elkaar aan en dagen elkaar uit. “Een boomer met heel veel ervaring en een Gen Z’er met allemaal prikkelende ideeën, dan heb je toch een gouden combinatie,” vertelt Carel.
Naam: Carel en Job
Rol binnen MTM: Artistiek leider en (co-)regisseur
Zouden jullie jezelf even willen voorstellen?
Carel: Ik ben 73 jaar en maak al sinds 1980 theater, op allerlei niveaus. Dit is inmiddels mijn vijfde voorstelling bij MTM. Mijn eerste productie was in 2009 en nu, in 2026, pak ik het toch nog een keer op, omdat het zo’n leuke gemeenschap is. Mijn lijf wordt ouder, maar vanbinnen is het allemaal nog helder. Theater is mijn leven, daar kan je niet zomaar mee stoppen.
Job: Ik ben 19 jaar en studeer aan de Koningstheateracademie in Den Bosch. Dit is mijn eerste productie als co-regisseur, wat me een mooie uitdaging leek. Ik ben op mijn veertiende begonnen bij Trots54, een theatergroep die voor en met jongeren werkt. Dat was voor mij echt een sleutelmoment: vanaf toen ben ik mijn eigen theaterpad gaan volgen. Inmiddels ben ik daar niet alleen acteur, maar houd ik me ook bezig met schrijven en het maken van podcasts. Ook schrijf ik in mijn eigen liedjes.
Hoe zijn jullie bij het Muziektheater terechtgekomen?
Carel: Neeltje was samen met Hans en Walther bezig met het opzetten van de eerste productie. Toen ik net in Overlangel woonde heeft Neeltje bij mij aangebeld. Ze wist dat ik in de theaterwereld zat en vroeg of ik wilde meewerken aan de eerste productie. Zo ben ik bij het Muziektheater betrokken geraakt.
Job: Vier jaar geleden ben ik op het laatste moment ingevlogen voor een kleine rol. Ik was toen vijftien jaar en mijn opa vroeg of ik kon inspringen. Ik heb een maand gerepeteerd en stond daarna al op het podium. Het was mijn eerste grotere en meer professionele productie. Ik voelde me meteen welkom, zowel bij de spelers als bij het creatieve team. Er hing een hele fijne sfeer en ik merkte dat ik met goede mensen samenwerkte.
Carel: Het was ook bijzonder om te zien hoe snel Job alles oppakte. Hij liep pas een maand mee, maar kende meteen al die liedjes. Als opa zijnde ben ik natuurlijk ook heel blij en trots. Welke opa krijgt nou de kans om dit samen met zijn kleinzoon te doen?
Hoe is het om als opa en kleinzoon samen aan een productie te werken?
Carel: We vullen elkaar goed aan. Ik breng veel ervaring mee en Job komt met nieuwe, frisse ideeën. Een boomer met heel veel ervaring en een Gen Z’er met allemaal prikkelende ideeën, dan heb je toch een gouden combinatie?
Job: We werken heel fijn samen en gaan respectvol met elkaar om. De vorige keer vond ik het al ontzettend leuk, dus ik hoefde er niet lang over na te denken toen ik werd gevraagd om mee te doen als co-regisseur. Het is bijzonder om nu niet alleen als speler betrokken te zijn, maar ook mee te denken over hoe de voorstelling tot stand komt.
Wat komt er allemaal kijken bij het werk als artistiek leider en regisseur?
Carel: Als artistiek leider ben ik verantwoordelijk voor alles wat met de artistieke kant te maken heeft, zoals de muziek, de rollen en het belichtingsplan. De regie gaat meer over wat er op het toneel gebeurt: waar de spelers staan, hoe ze bewegen en hoe alles samenwerkt met het koor.
We willen de vorige productie graag evenaren, maar tegelijkertijd moet je jezelf blijven uitdagen. Dat geldt voor Job en mij ook. We moeten elkaar scherp houden, en dat doen we.
Job: Ik ben vooral gewend om als acteur op het podium te staan. Het was voor mij echt een eyeopener om te zien hoeveel voorbereiding er al in een productie zit voordat er überhaupt gespeeld wordt. Er komt veel meer bij kijken dan je als acteur soms doorhebt.
Carel: En gemeenschapstheater is nog veel breder dan alleen een voorstelling maken. Het gaat ook om mensenkennis en om spelers te helpen het beste uit zichzelf te halen. Dat is iets wat ik Job graag wil meegeven. Je moet niet alleen kijken naar wat iemand kan, maar ook naar hoe je iemand op de juiste plek kunt laten groeien.
Wat zijn de grootste uitdagingen in de voorbereiding?
Job: Het stuk is nog lang niet af. Ik denk dat we ongeveer op de helft zitten. We blijven voortdurend bijschaven en dingen aanpassen. Dat maakt het interessant, maar vraagt ook veel aandacht. Theater stopt niet zomaar als je de repetitieruimte uitloopt; het blijft in je hoofd doorgaan. Mijn uitdaging is om mijn aandacht goed te verdelen. Als ik op school ben, wil ik me op school kunnen richten, en als ik met MTM bezig ben, wil ik daar ook echt mijn focus bij hebben.
Carel: Voor mij zit een grote uitdaging in de rolverdeling. Je moet de juiste mensen op de juiste plek zien te krijgen. Daarbij kijk je naar allerlei elementen, zoals uitstraling, karakter en leeftijd. Het is een hele puzzel om ervoor te zorgen dat alles bij elkaar past.
Reactie plaatsen
Reacties